جهت عضویت در گروه فنی ویپ کلیک کنید

تاریخچه شبکه های اتصال- گرا

ata linksys

مبدل linksys با قابلیت ساپورت vpn با قیمت عالی

به نام خدا

از همان اولین روزهایی که شبکه پا به عرصه وجود گذاشت‌ ، جنگ بین طرفداران زیر شبکه های اتصال – گرا و شبکه های غیر متصل ( دیتاگرام) نیز شروع شد. مهمترین برگ برنده طرفداران زیر شبکه های غیر متصل همان آرپانت / اینترنت است. از آنجایی که قصد اولیه وزارت دفاع آمریکا از بنیانگذاری آرپانت , ایجاد شبکه ای بود که بتواند در مقابل ضربات هسته ای و منهدم شدن بخش بزرگی از خطوط و تجهیزات انتقال دوام بیاورد در واقع هدف اصلی این طرح بالا بردن ضریب تحمل خرابی شبکه بود . این رهیافت منجر به طراحی شبکه ای شد که در آن هر بسته راه خود را مستقل از بسته های دیگر طی می کند. بدین ترتیب، اگر تعدادی از مسیریاب های شبکه از مدار خارج شوند، مادامیکه شبکه بتواند مسیرهای جدید خود را از نو پیکر بندی کند، در ارسال بسته ها از مبدا به مقصد خللی پیش نخواهد آمد .
طرفداران زیر شبکه های اتصال – گرا , معمولا شرکتهای تلفن هستند.
در این سیستم ، آغاز کننده ارتباط قبل از آنکه بتواند ارسال اطلاعات را شروع کند بایستی منتظر برقراری ارتباط مستقیم با طرف مقابل بماند.


این ارتباط فیزیکی در تمام طول تماس برقرار می ماند ، و تمام بسته های اطلاعات از همین مسیر واحد عبور خواهند کرد اگر هر یک از تجهیزات این مسیر به هر دلیلی از کار بیفتد تماس قطع خواهد شد – چیزی که وزارت دفاع مسلما نمی پسندد.
در شبکه های اتصال – گرا , هر تماس مقداری از منابع زیر شبکه ) ا ز قبیل توان پردازشی مسیریاب ها ) را بخود اختصاص می دهد، و در صورتیکه این منابع به حالت اشباع برسند، تماس جدید امکانپذیر نبوده، و کاربر با بوق اشغال روبرو خواهد شد.
در این روش تماس ها ( بدلیل اختصاص منابع کافی ) از کیفیت بالایی برخوردار هستند. از طرف دیگر اگر در شبکه های غیر متصل تعداد زیادی بسته به یکباره وارد یک مسیریاب شوند، ممکنست برخی از آنها ( بدلیل کمبود امکانات پردازشی) در داخل رواتر از بین بروند. البته فرستنده متوجه این نقص خواهد شد . و بسته های گمشده را از نو ارسال خواهد کرد. ولی همین موضوع باعث افت کیفیت شبکه ( بویژه در مورد صدا و تصویر) می شود.
لازم به گفتن نیست که شرکتهای تلفن بیش از هر چیز نگران کیفیت صدا هستند. و به همین دلیل همچنان زیر شبکه های اتصال – گرا را ترجیح می دهند.
دلیل دومی که شرکتهای تلفن سرویسهای اتصال- گرا را بیشتر می پسندد امکان صدور صورتحساب برای مشترکان است هزینه تماسهای بین شهری و خارج از کشور معمولا بر حسب مدت مکالمه محاسبه می شود ( علت اتخاذ این روش هم بیشتر سادگی آن بوده است).
اگر تماس مستقیمی بین دو طرف مکالمه برقرار نباشد، طبعا این شرکتها نمی توانند برای مشتریان خود صورتحساب صادر کند.
سیستمهای محاسبه صورتحساب هزینه بسیار سنگینی به شرکتهای تلفن تحمیل می کند. اگر یک شرکت تلفن براساس یک شارژ ثابت ماهیانه از مشترکان خود پول دریافت کند، علیرغم بالا رفتن مصرف مشترکان می تواند پول زیادی صرفه جویی کند. در اغلب سیستمهای مشابه ( مانند تلویزیونهای کابلی و برخی پارکهای تفریحی ) از روش محاسبه ثابت استفاده می شود. در این سیستمها هم امکان پرداخت به ازای مصرف وجود دارد ولی بدلیل هزینه بالای صدور صورتحساب معمولا از آن اجتناب می شود.و به همین دلیل شرکت های تلفن بزرگترین حامی شبکه های اتصال _ گرا هستند.

شبکه های  Frame Relay   ,   X. 25 

 اولین شبکه اتصال- گرا که وارد سرویس عمومی شد، شبکه x.25 بود. این شبکه در اوایل دهه ۱۹۷۰، و در زمانی طراحی شد که شرکتهای تلفن بصورت انحصاری عمل می کردند، و هر کشور شبکه ملی خاص خود را داشت. برای استفاده از x.25 ، ابتدا کامپیوتر مبدا با ماشین مقصد تماس تلفنی برقرار می کرد. از آنجائیکه در آن واحد تماسهای مختلفی می توانست وجود داشته باشد، به هر تماس تلفنی یک شماره داده می شد. بسته های داده بسیار ساده بودند.

یک سرآیند ۳ بایتی و بدنه ای متشکل از ۱۲۸    بایت . سرآیند( header) تشکیل می شد از یک شماره تماس ۱۲ بیتی ، یک شماره ترتیب بسته                       ( packet sequence number) یک عدد تصدیق دریافت  (acknowledgement number) ، و چند بیت متفرقه، شبکه های x.25 به مدت نزدیک به یک دهه با موفقیتی نسبی کار کردند.

در دهه ۱۹۸۰ شبکه های x.25 ,   جای خود را به نوع جدیدی از شیکه های اتصال – گرا بنام  رله فریم ( frame  relay ) دادند.

 این شبکه جدید اساسا هیچ نوع کنترل خطا و کنترل جریانی نداشت ، و بسته ها به همان ترتیب دریافت در مقصد تحویل می شدند. ( البته اگر به مقصد می رسیدند) . این سه خصوصیت  فقدان کنترل خطا، فقدان کنترل جریان، و تحویل ترتیبی بسته ها  شبکه های    frame relay  را بسیار شبیه یک LAN بزرگ می کند .

در واقع بزرگترین کاربرد آن هم همین است :اتصال چند LAN دور از هم و ایجاد یک LAN بزرگ. شبکه های frame relay هم  نسبتا موفق بودند، و هنوز در برخی جاها از آنها استفاده می شود.

دسته: آموزش

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.